سفر به یونان سایت باستان شناسی دلفی در یونان - Go To Greece

سایت باستان شناسی دلفی در یونان

سایت باستان شناسی دلفی در یونان

در حاشیه کوه پارناسوس، در زاویه ای که بین سنگ های دوقلوی فائدریاد (Phaedriades ) قرار گرفته، سایت باستان شناسی یا حرم مقدس پان هلنی دلفی (Pan-Hellenic sanctuary of Delphi) یونان واقع شده است و معروف ترین معبد یونان باستان را در خود جای داده است. دلفی به عنوان مرکز جهان زمانی در نظر گرفته می شده است.

طبق گفت های اساطیری، در این مکان بوده که دو عقاب که توسط زئوس از آخر نقطه جهان فرستاده شده بودند تا مرکز دنیا را پیدا کنند، همدیگر را ملاقات کردند.  پناهگاه یا حرم مقدس دلفی، با داشتن یک میو یا منظره خیره کننده و عالی، برای قرن ها به عنوان مرکز فرهنگی و مذهبی و سمبل وحدت جهانیان در هلنی شناخته می شده است.

تاریخ ساخت دلفی به دوران ما قبل تاریخ و در زمان اساطیر یونانن باستان بوده است. در ابتدا گفته می شد که زمین این منطقه برای مادر زمین مقدس بوده است و توسط ماری وحشتناک از نوع پایتون از این منطقه حفاظت می شده است که این مار توسط آپولو کشته می شود.  پناهگاه آپولو در این مکان توسط قوم کرتی یا کرتایی ها که به کریرا شهرت داشتند و در بندر دلفی استقرار داشتند، ساخته شده است  و همراه آن یک خدا به شکل دلفین نیز ساخته شده است.  این داستان اسطوره ای  همچنان در نمایش ها و تئاتر های مختلف مربوط به دلفیک مانند سپتیرون، دلفینیا، تارگلیا، تئوفانیا و غیره زنده مانده است. پاتیا محبوب در این نمایش ها در واقع کسی است که پایتون را کشته و در قالب نمایش اجرا می شود و با همراهی مسابقات موسیقی و ورزشی دیگر این مراسم برگزار می شود.

اولین یافته ها در منظقه دلفی به دوره نو سنگی یعنی 4000 سال قبل از میلاد مسیح باز می گردد. این یافته ها مربوط به کوریکئون آندورن (Korykeion Andron ) که غاری در منطقه پارناسوس است پیدا شده، جایی که اولین آیین های مذهبی در آن گرفته می شده است.  در ادامه آن نیز بقایای یک شهرک و قبرستان میکائین در دل این منطقه یافته شده است. اما آثار باقی مانده از این دوران بسیار نادر است و بسیار پراکنده دبده می شوند. این جریان تا قرن هشتم قبل از میلاد نیز زمانی که فرقه آپولو در این ممنطقه ساکن می شوند وجود داشته و آثار زیادی از دوره های قبلی در این منطقه دیده نمی شود. با استقرار قبیله یا فرقه آپولو در این منطقه ، توسعه این مکان انجام شده و کار ساخت معبد آغاز شده است.

نخستین معابد سنگی آپولو و آتنا، که با نام های پرونایا (Pronaia) و پرونویا (Pronoia) نام گذاری شدند در اواخر قرن هفتم قبل از میلاد ساخته شدند و مورد احترام رسما قرار گرفتند  و هر یک منطقه خاص خود را داشتند. طبق شواهد ادبی و باستانی موجود سایر خدایان با این معابد در ارتباط بودند. از جمله این خدایان می توان به آرتمیس (Artemis)، پوسیدیون(Poseidon) ،دیونیسوس (Dionysus)، هرمس (Hermes)، زئوس پولیوس (Zeus Polieus)، هاگیا (Hygeia) و ایلتیا (Eileithyia) را نام برد.

پناهگاه دلفی در مرکز اتحادیه آمفیکتونیک (Amphictyonic League) قرار داشت، این انجمن یا اتحادیه،  از دوازده قبیله تسلیا و استریا ( یونان جنوبی مرکزی) تشکیل شده بود که دارای اهمیت سیاسی و مذهبی زیادی بود. اتحادیه آمفیکتونیک  امور عملیاتی و اجرایی و مالی منطقه را بر عهده داشت و کاهنان و مقامات مختلف را از بین ساکنین دلفی انتخاب می کردند. در قرن ششم قبل از میلاد، با حمایت و اداره اتحادیه، منطقه یا پناهگاه  دلفی خود مختار شد ( بعد از اولین جنگ مقدس) و به دنبال آن قلمرو و نفوذ سیاسی و مذهبی خود را در سراسر یونان گسترش داد و بازی های پایتیان (Pythian) را  که دومین بازی های مهم در یونان بعد از المپیک تلقی می شد و هر چهار سال یک بار برگزار می شد را سازمان دهی مجدد کرد.

در بین قرون ششم و چهارم قبل از میلاد، اوراکل دلفی که معتمد ترین و مهم ترین اوراکل محسوب می شد در اوج خود قرار داشت. این اوراکل توسط پایتیا که یک کشیش بود تحویل کاهنان داده شد و توسط کاهنان  آپولو توسعه داده شد.  شهرها، حاکمان و افراد عادی به طور یکسان با اوراکل مشورت می کردند و از آنها با اهدا هدایا ارزشمند قدردانی می کردند تا جایی که شهرت آنها به سراسر جهان گسترش یافت.

تصور قالب این بود که اوراکل از زمان هستی جهان وجود داشته است . در واقع اعتقاد بر این بود که که اوراکل بوده که موفق شده وقایع مربوط به فجایع دوکالیون، سفر آرگونوت و حتی جنگ تروا را پیش بینی کند. مهم تر از همه اعتقاد بر یان بود که او بوده است که در مورد مستعمرات یونان مشاوره داده است.  این شهرت و ارزش اوراکل بود که باعث شد دو جنگ مقدس برای یونانی ها در اواسط قرن پنجم و چهارم پیش از میلاد آغاز شود. در سده سوم قبل از میلاد، دلفی توسط اتولیان تسخیر شد، اتولین قومی بودن که در سال 191 توسط رومی ها رانده شدند. در زمان روم، پناهگاه دلفی مورد حمایت برخی از امپراتوران و دیگر سلاطین زمان قرارگرفت  که زا جمله آنها می توان به سللا در 86 سال قبل از میلاد نام برد.

ظهور جنبش عقلانی گرا ها در فلاسفه یونان در قرن سوم قبل از میلاد بوده است که این موضوع به اقتدار اوراکل آسیب زیادی زد.  هر چند آئین  اوراکل تا قرن دوم میلادی نیز ادامه یافت یعنی زمانی که هادریان به بازدید و مشورت در مورد پوزانیاس پرداخت. در این زمان شرح ارائه درخواست در خصوص ساختمان ها و بیش از سیصد مجسمه ای که در بازسازی این بناها به کار گرفته شده بود در سر نوشت اوراکل تاثیر زیادی داشت. این باعث شد تا پادشاه تئودوسیوس، امپراتور بیزانس دستور به لغو و از بین رفتن اوراکل بدهد. به دنبال آن اسلاوها در سال 394 قبل از میلاد اقدام به تخریب دلفی کردند. با ظهور مسیحیت چیزی جز یک خرابه از دلفی باقی نمانده بود. دلفی در سده های ششم و هفتم میلادی رها شده بود. به زودی و بعد از قرن هفتم میلادی، روستای جدیدی به نام کاستری بر فراز ویرانه های دلفی ساخته شد و در دوران مدرن مسافران علاقه مند زیادی از این آثار مخروبه بازدید کردند.

تحقیقات باستان شناسی صورت گرفته در دلفی در سال 1860 ابتدا توسط آلمانی ها آغاز شد. در سال 1891 دولت یونان به دانشکده فرانسوی ها در آتن اجازه داد تا کاوش های عمیق تر و طولانی تری در این سایت انجام دهند. در آن زمان روستای کاستری جابه جا شد تا به اصطلاح حفاری های بزرگ تر و بهتری انجام گیرد.  گودال بزرگی که ایجاد شد باعث شد تا بقایای دیدنی زیادی پیدا شده و از آنها پرده برداری شود که به از جمله آنها می توان به حدود سه هزار کتیبه که از اهمیت زیادی برخوردار بودند و در دانش و علم ما در مورد زندگی یونان باستان تاثیر زیادی گذاشتند، پیدا شود.

امروزه موسسه باستان شناسی یونان و دانشکده فرانسوی یونان در آتن همچنان به تحقیق و تفحص و حفاظت از دو پناهگاه دلفی ادامه می دهند. از بین کلیه بناها، تنها خزانه داری آتنیان ساختار ساختمانی و شکل اولیه خود را تا حدود زیادی نگه داشته بود تا برای بازسازی آن تقریبا کار چندان دشواری وجود نداشته باشد.  این پروژه توسط شهرداری آتن تامین مالی می شود و دانشکده فرانوسی در بین سال های 1903 تا 1906 نیز تامین مالی زیادی برای این مجموعه انجام داد.  محراب چیوت، معبد آپولو و تولوس تا حدود زیادی ترمیم شده اند. در سال 1927 تا 1930 شاعری به نام آنجلوس سیکلیانوس و همسرش تلاش های زیادی کردند تا از سلسله حوادث مربوط به این بناها تئاتر های مختلف، ایده ها و فرهنگ های مختلف را به نمایش بگذارند و این منطقه را به کانون فرهنگی جدید تبدیل کنند.

خصوصیات سایت باستان شناسی دلفی

سایت باستان شناسی دلفی شامل دو پناهگاه است که به آپولو و آتنا اختصاص داده شده است و سایر ساختمان ها نیز به هر یک از این دو سایت تخصیص داده شده است. بازدید کنندگان که از آتن بازدید می کنند ابتدا برای مشاهده این سایت باید از پناهگاه اتنا پرونوا که همان آتنا نامیده می شود و در مقابل معبد آپولو قرار دارد بازدید کنند. در بیرون این مجموعه دیوارهای شهرک یا سایت دلفی امتداد یافته است. در درون سایت نیز دیوارهای معروف تولو، سمبل مربوط به دلفی امروزی و بقایای سه معبد مربوط  به الهه های مختلف وجود دارد. دو معبد قبلی مربوط به توفا نیز رد همین مکان ساخته شده بودند.

قدمت این سایت به اواسط قرن هفتم تا 500 قبل از میلاد باز می گردد. سه معبد ساخته شده از سنگ آهک در انتهای غربی پناهگاه وجود دارند که این سه معبد بعد از زلزله سال 373 قبل از میلاد در این مکان ساخته شده اند.  در این سایت یا پناهگاه همچنین محراب هایی از زئوس پ.ولیه، آتنا ارگان، آتنا زوستریا، ایلتیتیا و هیژیا و بقایای مربوط به دو ساختمان دیگر مربوط به فرقه قهرمانان محلی به نام های فایلاکوس (Phylakos) و آتونوس (Autonos) دیده می شود که این دو قبیله با ایرانی ها برای بیرون کردن آنها مبارزه کردند.  همچنین دو گنج با سقف های مرمر یکی به نام دوریک و دیگری آیئولیایی در این مکان دیده می شوند. سرانجام در این مکان دو یادبود از حمله و تسخیر ایرانی ها وجود دارد که یکی تندیس هادریان است و دیگری بنای خانه کاهنان است.

در شمال غربی پناهگاه آتنا پرونایا سالن ورزشی، که مکانی برای یادگیری و ورزش بوده است ، استادیوم و حمام ها دیده ممی شوند. در ادامه سازه نیز چشمه کاستلیا ، چشمه مقدس دلفی دیده می شود . مسافرانی که عطش یادی بعد از یک سفر طولانی داشته باشند اب نوشیدن آب این چشمه سیر آب می شوند. در قدیم اعتقاد بر این بوده است که با نوشیدن این آب قبل از مشورت با اواکل افراد خود را مطهر می کرده اند.

در قسمت مرکزی که مهم ترین قسمت سایت است، پناهگاه آپولو قرار دارد  که با استفاده از یک محوطه و دیوارهایی احاطه شده است و از طریق یک دروازه اصلی در گوشه جنوب شرقی قابل دسترسی است. از این دروزاه بازدید کنندگان برای بازدید وارد ساختمان می شوند. خیابان یا مسیری که همراه معبد معروف آپولو به آپولو منتهی می شود جایی است که پاتیا قرار دارد. با وجود این مسیر و معبد ، پناهگاه بزرگ تر شده است و با استفاده از تراس های مصنوعی ساخته شده که بر روی دیوارهایی قرار گرفته ، پشتیبانی و با دیوارهایی هم مرز با ساختمان آتالوس و آتولین گسترش یافته و از طریق دروازه های مربوط به دیوار محوطه ای هر کدام قابل دسترسی می باشد.

در میان این ساختمان ها و در امتداد سیر مقدس ، تعداد زیادی  بنای دیگر وجود دارد که همگی یاد آور وقایع اجتماعی و سیاسی مهمی بوده اند که توسط شهرهای مختلف یونان و با اختصاص داشتن به هر یک از این شهرها و یا افراد مشهور در این مکان ها بر گزار می شده اند. در کمترین حالت در این مکان ها به عبادت و ستایش خدای خود می پرداخته اند.  در واقع این بناها نمایانگر دستاوردهای هنری مربوط به شرق تا سواحل مدیترانه است و نشان از میزان ثروت هر یک از این شهرها در دوره خود دارد. این ساختمان ها از سه نوع پایه برنز، نقره ای و یا مرمر ساخته شده اند که هر یک نمادی از اوراکل را نشان می دادند.

از ساختمان های مجلل و چشمگیری، هر چند کوچک بودند در این منطقه پر رونق، معمولا به عنوان محل خزانه استفاده می شده است و برای نگهداری و ذخیره مجسمه ها و هدایای کوچکتر استفاده می شده است. اما مهم ترین وجهه این ساختمان ها نمایش آنها به عنوان هنر و شکوه این سایت یا دلفی بوده است. معبد در بر گیرنده آپولو یا محل استقرار آپولو از بالای یک تراس بزرگ که با دیوارهای قابل توجه و ضخیم چند ضلعی نگهداری می شده است بر تمامی این سایت مشرف بوده است.

در ورودی این سایت بازدید کنندگان می توانندن مجموعه های ارزشمندی از آثار باستانی قابل ستایش را مشانده کنند که عمدتا توسط افراد ثروتمند در آن زمان در این محوطه ساخته شده بوده است.  در بالای معبد یک تئاتر ساخته شده بوده و مسابقات نمایشی و موسیقی و بازی های پاتیان در آن برگزار می شده است. در بالای شیب این سایت نیز که کمی دورتر از محوطه مقدس است، استادیوم دیگری وجود داشته که مسابقات ورزشی در آن برگزار می شده است.

در بیرون و اطراف محوطه سایت نیز دو پناهگاه دیگر وجود داشته که بقایای شهرک و گوستان های دلفی در آن دیدده می شود و عمدتا مربوط به دروه کلاسیک و روم بوده است.